Twoje dziecko potrafi opowiedzieć książkę z obrazkami z zeszłego wtorku z żywymi, entuzjastycznymi i czasami nieco zmyślonymi szczegółami.
Ale nie pamięta, co oglądało na tablecie jeszcze godzinę temu.
Dziwne, prawda?
Część naukowców z Cincinnati Children’s Hospital w Ohio też tak pomyślała. Zdecydowali się więc zajrzeć do środka mózgu.
Eksperyment
Włożyli dzieci w wieku od 3 do 5 lat do skanera mózgu — co, jeśli kiedykolwiek spotkałeś trzylatka, jest już ogromnym osiągnięciem — i pokazali im tę samą historię na trzy sposoby.
Samo audio. Ilustrowaną książkę. I w pełni animowaną kreskówkę.
Następnie przyjrzeli się, co robi mózg. Zmierzyli też, ile z historii dzieci tak naprawdę zrozumiały.
I wiecie, co się stało?
Kreskówka przegrała.
Ta najbardziej kolorowa, najbardziej ekscytująca, mająca w sobie wszystko wersja? Około 50% zrozumienia tekstu.
Ilustrowana książka oraz samo audio? Od 70 do 81%.
Najbardziej krzykliwa wersja zajęła ostatnie miejsce. Wygrała ta cicha.
Oto dlaczego tak się dzieje
Kiedy dziecko patrzy na nieruchomy obrazek, to jego mózg musi wykonać całą pracę. Uzupełnia ruch. Wyobraża sobie dźwięki. Buduje to, co dzieje się pomiędzy stronami. Dział Wyobraźni w mózgu aż świeci. Dział Językowy też zaczyna świecić. Zaczynają ze sobą rozmawiać.
A gdy oglądają kreskówkę? Kreskówka zrobiła już to wszystko za nich. Więc mózg... siada sobie. Wyciąga nogi. I trochę odpoczywa.
To różnica między samodzielnym gotowaniem a zamówieniem jedzenia na wynos. Obie sytuacje kończą się posiłkiem. Ale tylko jedna uczy Cię czegokolwiek.
Książki z obrazkami zmuszają mózg do ćwiczeń. Kreskówki pozwalają mu poleżeć na kanapie. A jak się okazuje, ludzki mózg nie rozwija się najlepiej, leżąc na kanapie.
Czy to oznacza, że ekrany są złe?
Nie. To już dawno nieaktualna dyskusja. Nowa perspektywa jest znacznie ciekawsza.
Nie sam ekran ma znaczenie, ale to, co dzieje się za nim. Kiedy dziecko coś reżyseruje, decyduje, tworzy — to zupełnie coś innego. Przegląd badań przeprowadzony przez chorwackich psychologów rozwojowych potwierdził, że zorganizowane, interaktywne narzędzia faktycznie pobudzają kreatywność i rozwiązywanie problemów. Ten sam ekran. Zupełnie inny stan mózgu.
Więc pytanie nie brzmi: „ekran czy nie ekran”. Brzmi ono: kto w tej sytuacji używa wyobraźni?
Co możesz zrobić
Czytaj dalej książki z obrazkami. To trening dla mózgu w przebraniu przytulasków. Zatrzymuj się na wybranych stronach. Pytaj, co będzie dalej. A słuchowiska i audio? Mają niezwykłą moc. Dziecko wyobraża sobie absolutnie wszystko. Zachowuje się trochę jak kot — wykonuje ogromną pracę, sprawiając jednocześnie wrażenie, że nie robi absolutnie nic.
Jak wykorzystuje to Naniby
Naniby używa nieruchomych ilustracji i głosu. Żadnej animacji. Kiedy pojawia się nowa scena, jest to statyczny obraz — a opowieść wypełnia ten świat słowami. Mózg Twojego dziecka robi całą resztę. Przez chwilę rozważaliśmy użycie animacji. Przeczytaliśmy jednak badania. I wybraliśmy model książki z obrazkami. To nie jest ograniczenie. To Bardzo Świadomy Wybór.