Słyszałeś już debatę o czasie przed ekranem. Wszyscy ją słyszeliśmy.
Jest go za dużo. Za mało nadzoru. Jest dla nich zły. Ale jest dobry dla Twojego zdrowia psychicznego i chwili spokoju. A potem znowu jest zły dla Twojego zdrowia psychicznego, bo czujesz potworne poczucie winy, że szukałeś tej chwili spokoju.
Ta rozmowa toczy się w kółko. A tymczasem nauka poszła już naprzód. I koncepcja, która faktycznie oddaje to, co najważniejsze w tej kwestii, ma niezgrabną nazwę, która zasługuje na to, by stać się sławna.
Joint Media Engagement (Wspólne korzystanie z mediów)
Oznacza to używanie ekranu razem.
Ale nie po prostu będąc w tym samym pokoju. Nie z jednym okiem zerkaniem w swój własny telefon. Oznacza bycie tuż obok dziecka, autentyczne rozmawianie o tym, co się dzieje, i opieranie się na jego pomysłach. To po prostu cyfrowa wersja wspólnego czytania książki z obrazkami — z tą różnicą, że ta książka porusza się w czasie rzeczywistym, a Twoje dziecko wymyśla treść w locie.
A oto co się dzieje
Naukowcy zajmujący się edukacją z Uniwersytetu Monash w Melbourne przeanalizowali dwadzieścia siedem badań dotyczących rodziców i dzieci wspólnie używających tabletów. Wzorzec był niezwykle wyraźny: kiedy rodziny naprawdę współkorzystają z urządzeń — zadają pytania, odpowiadają sobie, wspólnie starają się zrozumieć te historie — dzieci są nieporównywalnie bardziej zaangażowane. A rodzice dużo skuteczniej potrafią je wspierać. Jest w tym więcej zachęty. Lepsze rozmowy. Lepsze wsparcie emocjonalne.
I oto część, której zupełnie nikt się nie spodziewał.
Szerszy przegląd badań przeprowadzony przez The Education University of Hong Kong dowiódł, że rodziny, które wspólnie korzystają z ekranów, spędzają przed nim łącznie mniej czasu. Wcale nie więcej. Mniej. Ponieważ wspólne działanie daje poczucie domknięcia, którego bezmyślne przewijanie ekranu nigdy nie jest w stanie zapewnić. Historia się kończy. Rozmawiacie o tym. Idziecie robić coś innego. Może zbudować fort z poduszek.
Najpotężniejszy przykład? Rodziny, które wspólnie oglądały i dyskutowały o programie Ahlan Simsim (od Sesame Workshop), nie tylko zauważyły korzyści u samych dzieci. Także rodzice rozwinęli lepsze słownictwo emocjonalne! Program pomógł dorosłym znajdować lepsze słowa dla ich własnych uczuć. Ten wniosek wciąż potrafi nas zaskoczyć.
Tablet zachowuje się znacznie bardziej jak książka niż jak cyfrowa niania, kiedy obok siedzi zaangażowany dorosły — nawet z kubkiem kawy w dłoni — wspólnie z dzieckiem nadając sens tej zabawie.
Jak wykorzystuje to Naniby
Faza 1 w Naniby jest całkowicie zbudowana wokół tej koncepcji. Siedzisz obok swojego dziecka. Ono ma tablet. Ty masz aplikację dla rodzica (Backstage) na swoim telefonie. Łapiesz ich genialne pomysły w locie („ZRÓB, ŻEBY BANAN ZNALAZŁ RAKIETĘ!”) i przesyłasz je dalej. AI w mgnieniu oka buduje świat wokół was obojga. Po każdej sesji nasze podpowiedzi pomagają wam przenieść tę historię do realnego świata, już bez użycia ekranu. Naniby nie zostało zaprojektowane, aby Cię zastąpić. Zostało zaprojektowane, aby dać Wam coś wspaniałego do wspólnego robienia.